tag:blogger.com,1999:blog-34487872011-04-21T19:01:41.964-04:00زمزمه هاهمه چيز كه خود بي چيز است Ùˆ ناچيزAhttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comBlogger131100tag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-762046472002-05-05T22:46:00.000-04:002002-05-21T14:48:50.000-04:00اي تكيه گاه Ùˆ پناه
<br />زيباترين Ù„Øظه هاي
<br />پرعصمت و پرشكوه
<br />تنهائي و خلوت من!
<br />اي شط شيرين پرشوكت من!
<br />
<br /> اي با تو من گشته بسيار,
<br />در كوچه هاي بزرگ نجابت.
<br />ظاهر نه بن بست عابر �ريبندة استجابت.
<br />در كوچه هاي سرور و غم راستيني كه مان بود.
<br />در كوچه باغ گل ساكت نازهايت.
<br />در كوچه باغ گل سرخ شرمم.
<br />در كوچه هاي چه شب هاي بسيار,
<br />تا ساØÙ„ سيمگون سØرگاه رÙ�تن.
<br />در كوچه هاي مه آلود بس گ�ت و گوها,
<br />بي هيچ از لذت خواب گ�تن.
<br />
<br />در كوچه هاي نجيب غزل ها كه چشم تو مي خواند,
<br />گهگاه اگر از سخن باز مي ماند,
<br />ا�سون پاك منش پيش مي راند.
<br />
<br />اي شط پرشوكت هر چه زيبائي پاك!
<br />اي شط زيباي پرشوكت من!
<br />اي ر�ته تا دور دستان!
<br />آنجا بگو تا كدامين ستاره ست
<br />روشنترين همنشين شب غربت تو؟
<br />اي همنشين قديم شب غربت من!
<br />
<br /> اي تكيه گاه و پناه
<br />غمگين ترين Ù„Øظه هاي كنون بي نگاهت تهي مانده از نور,
<br />در كوچه باغ گل تيره و تلخ اندوه,
<br />در كوچه هاي چه شب ها كه اكنون همه كور.
<br />آنجا بگو تا كدامين ستاره ست
<br />كه شب �روز تو خورشيد پاره ست؟
<br />
<br />مهدي اخوان ثالث<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-76204647?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-760214002002-04-30T21:12:00.000-04:002002-04-30T23:32:18.000-04:00<i><u><b>زمزمه هاي يك مست!<i></u/>
<br />
<br />كودك رام ا...
<br />غنچه ي چشمانت
<br />از هراس
<br />از ترس
<br />از ÙˆØشت چكمه هاي خون آلود دژخيمان
<br />عاري باد
<br />
<br />دستان كوچكت
<br />زره اي باد
<br />براي برادران و خواهران شيرخوارت
<br />كه جلادان خون آشام
<br />Øريم كودك Ùˆ پيرشان در سر نيست
<br />
<br />بر زخم انگشتانت
<br />كه به جاي بازي با دخترك همسايه
<br />سنگ بر پيكره دشمن مي اندازد
<br />هزاران بار بوسه ميزنم
<br />
<br />كودك رام ا...
<br />آسمانت هميشه خاكستري نخواهد ماند
<br />عمر دژخيمان و چنگيز ص�تان
<br />كوتاه تر از
<br />استقامت پاك كودكان سرزمين Øماسه Ùˆ خون Ùˆ آتش است
<br />
<br />كودك رام ا...
<br />نبض دژخيم در تلاطم اشك همسايه ات به اوج ميرسد
<br />اشكت را از نامØرم پنهان كن
<br />امــــــا برق نگاه تو دشمن را پرپر ميكند
<br />و ساقه سبز زيتوني كه از اشك خواهرت بر ميخيزد
<br />شاخه من�ور مرگ را سرنگون خواهد كرد
<br />اين را يقين بدان
<br />
<br />كودك رام ا...
<br />زندگي را
<br />آسمان را
<br />و سرزمين پاكت را
<br />هماره دوست بدار
<br />همچون پدران و برادرانت دشمن را از خاك پاكت بران
<br />اما هرگز و هرگز
<br />خويشتنت را - روØت را - Ùˆ ايمانت را
<br />به اندازه دشمنت خرد مكن
<br />
<br />گرچه دشمن ياغي است و خون آشام
<br />اما كلام پيامبرت را زمزمه كن:
<br />كه ملكي كه ظلم پيشه كرد هرگز باقي نخواهد ماند<b/>
<br />
<br />
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-76021400?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-759904372002-04-30T00:44:00.000-04:002002-04-30T00:46:05.000-04:00اين شعر اولين يا دومين شعري از اخوان بود كه سالها پيش خواندم و در واقع آشنايي من با اخوان از اين شعر شروع شد. از آن موقع تا امروز هر روز بيشتر از روز پيش شي�ته او ميشوم.
<br />
<br />گرگ هاري شده ام,
<br />هرزه پوي و دله دو.
<br />شب درين دشت زمستانزدة بي همه چيز,
<br />ميدوم, برده ز هر باد گرو.
<br />چشم هايم چو دو كانون شرار,
<br />ص� تاريكي شب را شكند،
<br />همه بي رØمي Ùˆ Ù�رمان Ù�رار.
<br />
<br /> گرگ هاري شده ام, خون مرا ظلمت زهر
<br />كرده چون شعلة چشم تو سياه.
<br />تو چه آسوده و بي باك خرامي به برم!
<br />آه, مي ترسم, آه.
<br />
<br />آه, مي ترسم از آن Ù„Øظة پر لذت Ùˆ شوق,
<br />كه توخود را نگري,
<br />مانده نوميد ز هر گونه د�اع,
<br />زير Ú†Ù†Ú¯ خشن ÙˆØشي Ùˆ خونخوار مني.
<br />پوپكم! آهوكم!
<br />چه نشستي غا�ل!
<br />كز گزندم نرهي, گرچه پرستار مني.
<br />
<br /> پس از اين درة ژر�,
<br />جاي خميازة جادو شدة غار سياه,
<br />پشت آن قلة پوشيده ز بر�,
<br />نيست چيزي, خبري.
<br />ورترا گ�تم چيز دگري هست, نبود
<br />جز �ريب دگري.
<br />
<br />من ازين غ�لت معصوم تو, اي شعلة پاك!
<br />بيشتر سوزم و دندان بجگر مي �شرم.
<br />منشين با من, با من منشين,
<br />تو چه داني كه چه ا�سونگر و بي پا و سرم؟
<br />
<br />تو چه داني كه پس هر نگه سادة من,
<br />چه جنوني, چه نيازي, چه غمي ست؟
<br />يا نگاه تو, كه پر عصمت و ناز,
<br />بر من ا�تد؛ چه عذاب و ستمي ست.
<br />
<br />دردم اين نيست ولي,
<br />دردم اين ست كه من بي تو دگر
<br />از جهان دورم و بي خويشتنم.
<br />پوپكم! آهوكم!
<br />تا جنون �اصله اي نيست ازينجا كه منم.
<br />
<br />مگرم سوي تو راهي باشد,
<br /> چون �روغ نگهت ـ
<br />ورنه ديگر به چه كار آيم من
<br />بي تو؟ ـ چون مردة چشم سيهت.
<br />
<br />منشين اما با من, منشين.
<br />تكيه بر من مكن, اي پردة طناز Øرير!
<br />كه شراري شده ام.
<br />پوپكم! آهوكم!
<br />گرگ هاري شده ام.
<br />
<br />مهدي اخوان ثالث<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-75990437?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-759901542002-04-30T00:34:00.000-04:002002-04-30T00:34:38.260-04:00<b>چون سبوي تشنه</b>
<br />
<br />از تهي سرشار,
<br />جويبار Ù„Øظه ها جاريست.
<br />
<br /> چون سبوي تشنه كاندر خواب بيند آب,
<br />واندر آب بيند سنگ,
<br />دوستان و دشمنان را مي شناسم من.
<br />
<br />زندگي را دوست مي دارم؛
<br />مرگ را دشمن.
<br />
<br />واي, اما
<br /> با كه بايد گ�ت اين؟
<br />
<br /> من دوستي دارم
<br />كه بدشمن خواهم از او التجا بردن.
<br />
<br />جويبار Ù„Øظه ها جاري.
<br />
<br />مهدي اخوان ثالث
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-75990154?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-758136652002-04-25T12:54:00.000-04:002002-04-25T18:16:44.000-04:00<i><u><b>زمزمه هاي يك مست!<i></u/>
<br />
<br />دل ميسپارم به آنكه لبخندش هياهويي است
<br />كه تن�ر را ميسپارد به خاك
<br />نه آنكه ماه را دو نيم ميكرد
<br />و دريا را ميداد چاك
<br />
<br />دل ميسپارم به آنكه دستش گرماي جاويد است
<br />نه آنكه ميشكست عروسكهاي ساخته شده از مشت خاك
<br />
<br />دل ميسپارم به آنكه زمزمه اش تبلور اميد است Ùˆ Øيات
<br />نه آنكه جان ميداد مردگان به ك�ايت عمر كرده را در گورهاي سرد و نمناك
<br />
<br />و من دل ميسپارم به آنكه بيشترين دوستش ميدارم
<br />در آن هنگام كه:" آسمان مهد �راگشاي ستارگان است
<br />و زمين �رو كشاننده ي اين معماي �رو گشته از لجام"
<br />
<br />واي چه درمانده است آن نياز آورنده اي كه دل بسپارد
<br />بدان قبله اي كه نه اراده اي از خود داشت و
<br />نه واسطه ايش بود به التزام</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-75813665?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-756896492002-04-22T12:10:00.000-04:002002-05-10T20:33:27.000-04:00<i><u><b>زمزمه هاي يك مست!<i></u/>
<br />
<br />تو اØساس كردي
<br /> كه ديو تلخ و بد سرشت دروغ را
<br /> شنيدي از من
<br />
<br />ولي از Ú¯Ù�تن Øقيقت
<br />من
<br />بناچار ترسانم
<br />
<br />يا تو طريق كذب را گير به پيش
<br />يا از هرچه ØÙ‚ Ùˆ ناØÙ‚
<br />[از اين پس] گريزانم
<br />
<br />در ته صدا و سر-سرسراي
<br /> زيبا ترين اصوات عالم
<br /> [در نظر دارم بگويم به نظر!]
<br />شنيدم من صداي بغض آشنا را
<br />
<br />و گ�تم با خود:
<br />ن�رين بر تو
<br />بر تو ن�رين
<br /> كه آزردي
<br /> پاكترين �رشته دنيا را.
<br />
<br />1995</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-75689649?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-756474102002-04-21T08:21:00.000-04:002002-04-22T11:48:42.000-04:00در آوار خونين گرگ‌وميش
<br />ديگرگونه مردی آنک،
<br />که خاک را سبز می‌خواست
<br />و عشق را شايسته‌ی زيباترين زنان‌ــ
<br />که اين‌اش
<br /> به نظر
<br />هديتی نه چنان کم‌بها بود
<br />که خاک و سنگ را بشايد.
<br />
<br />چه مردی! چه مردی!
<br /> که می‌گ�ت
<br />قلب را شايسته‌تر آن
<br />که با ه�ت شمشير عشق
<br /> درخون‌نشيند
<br />و گلو را بايسته‌تر آن
<br />که زيباترين نام‌ها را
<br /> بگويد.
<br />
<br />و شيرآهن‌کوه مردی ازاين‌گونه عاشق
<br />ميدان خونين سرنوشت
<br />به پاشنه‌ی آشيل
<br /> درنوشت.ــ
<br />رويينه‌تنی
<br /> که راز مرگ‌اش
<br />اندوه عشق و
<br />غم تنهايی بود.
<br />
<br />«ــ آه، اس�نديار مغموم!
<br /> تو را آن به که چشم
<br /> �روپوشيده‌باشی!»
<br />
<br />«ــ آيا نه
<br /> يکی نه
<br /> بسنده بود
<br /> که سرنوشت مرا بسازد؟
<br />
<br />من
<br /> تنها �رياد زدم
<br /> نه!
<br />من از
<br /> �رور�تن
<br /> تن‌زدم.
<br />
<br /> صدايی بودم من
<br /> ــ شکلی ميان اشکال‌ــ،
<br /> و معنايی يا�تم.
<br />
<br />من بودم
<br />و شدم،
<br />نه زان گونه که غنچه‌يی
<br /> گلی
<br />يا ريشه‌يی
<br /> که جوانه‌يی
<br />يا يکی دانه
<br /> که جنگلی‌ــ
<br />راست بدان گونه
<br />که عامی‌مردی
<br /> شهيدی
<br />
<br />تا آسمان بر او نمازبرد.
<br />
<br />من بی‌نوا بنده‌گکی سربه‌راه
<br /> نبودم
<br />و راه بهشت مينوی من
<br />بزرو طوع و خاک‌ساری
<br /> نبود:
<br />
<br />مرا ديگرگونه خدايی می‌بايست
<br />شايسته‌ی آ�رينه‌يی
<br />که نواله‌ی ناگزير را
<br /> گردن
<br /> کج‌نمی‌کند.
<br />
<br />و خدايی
<br />ديگرگونه
<br />آ�ريدم».
<br />
<br /> دريغا شيرآهن‌کوه مردا
<br /> که تو بودی،
<br />و کوه‌وار
<br />پيش از آن که به‌خاک‌ا�تی
<br />نستوه و استوار
<br /> مرده‌بودی.
<br />
<br />
<br />اما نه خدا و نه شيطان‌ــ
<br />سرنوشت تو را
<br /> بتی رقم‌زد
<br />که ديگران
<br /> می‌پرستيدند.
<br />بتی که
<br /> ديگران‌اش
<br /> می‌پرستيدند.
<br />
<br />شاملو
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-75647410?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-756332292002-04-20T19:47:00.000-04:002002-04-22T11:55:20.000-04:00<b><i><u>زمزمه هاي يك مست!</u></i>
<br />
<br />پيله اي را كه چنان خيره كنان
<br />م�تخرانه بر خود تنيده اي
<br />نه نشانه و�اداريست
<br />و نه علامتيست براي ا�تخار
<br />
<br />عرصه ات چنان Øقير است
<br />كه پريدن نيز
<br />برايت
<br />بسان آرزوهاي دست نايا�تني
<br />هم عزيزست
<br />و هم پرتپش
<br />
<br />نه تقدير
<br />و نه عزصه اي اين چنين ناچيز
<br />Øقيقت آن چنان از كذب عاريست
<br />كه پريدنت مينمايد آرزويي دور پرواز</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-75633229?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-756328652002-04-20T19:32:00.000-04:002002-04-22T11:46:33.000-04:00پركن پياله را كاين آب آتشين
<br />ديري است ره به Øال خرابم نمي برد!
<br />اين جام ها كه در پي هم ميشود تهي
<br />درياي آتش است كه ريزم به كام خويش
<br />گرداب مي ربايد و آبم نمي برد
<br />من با سمند سركش و جادويي شراب
<br />تا بيكران عالم پندار ر�ته ام
<br />تا دست پرستاره انديشه هاي گرم
<br />تا مرز ناشناخته مرگ و زندگي
<br />تا كوچه باغ خاطرهاي گريز پا
<br />تا شهر يادها
<br />ديگر شراب هم
<br />جز تا كنار بستر خوابم نميبرد
<br />هان اي عقاب عشق!
<br />از اوج قله هاي مه آلود دور دست
<br />پرواز كن به دشت غم انگيز عمر من
<br />آنجا ببر مرا كه شرابم نمي برد
<br />آن بي ستاره ام كه عقابم نمي برد
<br />در راه زندگي با اينهمه تلاش و تمناي تشنگي
<br />با اينكه نامه ميكشم از دل كه آب
<br />ديگر �ريب هم به سرابم نمي برد
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-75632865?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-756326172002-04-20T19:22:00.000-04:002002-04-20T19:25:12.000-04:00
<br />ناكرده گنه در اين جهان كيست بگو
<br /> آن‌كس كه گنه نكرده و زيست بگو
<br />من بد كنم و تو بد مكا�ات دهي
<br />پس �رق ميان من و تو چيست بگو
<br />
<br />خيام
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-75632617?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-755519122002-04-18T13:23:00.000-04:002002-04-22T11:51:24.000-04:00<i><b><u> زمزمه هاي يك مست!</u></b></i>
<br />
<br /><b>دوستت دارم بسيار
<br />اما تنها به اندازه ÙŠ اØتياج!
<br />به قدر آن ترنم خامي كه در لبخنده ات پيداست
<br />
<br />تلخ است اگرچه بسيار
<br />اما
<br />داغ سرسپردگي ، �ولاد هراسناك انتظار است در اين بهار
<br />و انتظار ، تيمار سبز نگاهدار بهار است در اين ديار
<br />
<br />دوستت دارم بسيار
<br />اما تنها به اندازه آن نياز سراپا مستي كه در رگهايم هست سرشار
<br />به قدر آن شعبده ي ظري�ي كه در لبخنده ات پيداست
<br />
<br />و چه متبرك است نياز من
<br />نه به مانند آب پاشي خانقاه
<br />بسان پريشان خواب ديدنهاي شبانه ام
<br />كه آثار قدمهايت در آن
<br />زنده تر از انسان
<br />پويا تر از درياست</b>
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-75551912?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-755502112002-04-18T12:29:00.000-04:002002-04-18T13:39:18.000-04:00با شعر Ùˆ كلام جادويي اخوان اين صÙ�ØÙ‡ را شروع ميكنم
<br />
<br /><img src="http://www.iranonline.com/literature/salece.GIF" width="200" height="220" >
<br />
<br />سر كوه بلند آمد سØر باد
<br />زتو�اني كه ميآمد خبر داد
<br />درخت و سبزه لرزيدند و لاله
<br />به خاك ا�تاد و مرغ از چهچه ا�تاد
<br />
<br />سر كوه بلند ابر است و باران
<br />زمين غرق گل و سبزه ي بهاران
<br />گل و سبزهي بهاران خاك و خشت است
<br />براي آنكه دور ا�تد زياران
<br />
<br />سر كوه بلند آهوي خسته
<br />شكسته دست و پا غمگين نشته
<br />شكست دست و پا درد است اما
<br />نه چون درد دلش كز غم شكسته
<br />
<br />سر كوه بلند ا�تان و خيزان
<br />چكان خونش از دهان زخم و ريزان
<br />نميگويد پلنگ پير مغرور
<br />كه پيروز آيد از ره يا گريزان
<br />
<br />سر كوه بلند آمد عقابي
<br />نه هيچش نالهاي نه پيچ و تابي
<br />نشست و سر به سنگي هشت و جان داد
<br />غروبي بود و غمگين آ�تابي
<br />
<br />سر كوه بلند از ابر و مهتاب
<br />گياه و گل گهي بيدار و گه خواب
<br />اگر خوابند اگر بيدار گويند
<br />كه هستي سايه ابراست درياب
<br />
<br />سر كوه بلند آمد Øبيبم
<br />بهاران بود و دنيا سبز و خرم
<br />درآن Ù„Øظه كه بوسيدم لبش را
<br />نسيم و لاله رقصيدند باهم
<br />
<br />
<br />
<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-75550211?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3448787.post-753773002002-04-13T23:36:00.000-04:002002-04-20T13:02:42.000-04:00راستي ....
<br /><b>زمزمه هاي يك مست يادت هست؟!</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3448787-75377300?l=iceage.blogspot.com' alt='' /></div>Ahttp://www.blogger.com/profile/04308888431679872228noreply@blogger.com